{"id":3175,"date":"2018-06-12T08:46:08","date_gmt":"2018-06-12T08:46:08","guid":{"rendered":"https:\/\/niezatapialni.com\/?p=3175"},"modified":"2018-06-12T08:46:08","modified_gmt":"2018-06-12T08:46:08","slug":"tomasz-czyta-kinderland-mawil","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/niezatapialni.com\/?p=3175","title":{"rendered":"Tomasz czyta: „Kinderland” Mawil"},"content":{"rendered":"

„Kinderland” Mawila mo\u017ce si\u0119 pochwali\u0107 najlepszym meczem w ping-ponga w historii komiksu. A przynajmniej w tej jego cz\u0119\u015bci, kt\u00f3r\u0105 czyta\u0142em. Gdyby Gigi urodzi\u0142 si\u0119 w NRD, tak w\u0142a\u015bnie wygl\u0105da\u0142yby jego wyczyny. Zreszt\u0105 sami zobaczcie (plus moje serdelkowate paluchu trzymaj\u0105ce strony).<\/p>\n

<\/p>\n

A jak sam komiks? Wyborny, jak ka\u017cdy Mawil. Zn\u00f3w jest autobiograficznie lub przynajmniej quasi-autobiograficznie. Rok 1989, komunizm si\u0119 ko\u0144czy, Scorpionsi nuc\u0105 ju\u017c Wind of Change. Ale Mirko Watzke (Mawil nazywa si\u0119 Marcus Witzel) ma w dupie Gorbaczowa i Honekera, bo w jego \u017cyciu dziej\u0105 si\u0119 o wiele wa\u017cniejsze rzeczy: du\u017co czytania, Winnetou, pierwsza m\u0119ska przyja\u017a\u0144, no i oczywi\u015bcie epicki turniej w ping-ponga, sport, za kt\u00f3rym szala\u0142 wtedy ca\u0142y blok wschodni, mimo i\u017c pa\u0142eczk\u0119 pierwsze\u0144stwa przej\u0119li ju\u017c Azjaci.<\/p>\n

W przeciwie\u0144stwie do poprzednich komiks\u00f3w Mawila, tym razem \u015brodek ci\u0119\u017cko\u015bci po\u0142o\u017cony jest nie na relacjach damsko-m\u0119skich – na te Mirko jest jeszcze za m\u0142ody – ale m\u0119sko-m\u0119skich. Przede wszystkim na budowaniu pierwszej, prawdziwej, ch\u0142opi\u0119cej przyja\u017ani. I cho\u0107 jedn\u0105 z g\u0142\u00f3wnych bohaterek „Kinderland” jest znana z mawilowego uniwersum ruda, pi\u0119kna, bezczelna, to znajomo\u015b\u0107 z Torstenem wysuwa si\u0119 na pierwszy plan. A przecie\u017c znamy takie przyja\u017anie: Mirko jest mikrym kujonem, zaskakuj\u0105co sprawnie radz\u0105cym sobie z paletk\u0105; Torsten za\u015b to awanturniczy buntownik – ju\u017c troch\u0119 punk, ale jeszcze nie do ko\u0144ca, szanowany przez koleg\u00f3w, ale wypchni\u0119ty na towarzyski margines. Chemia pomi\u0119dzy tymi dwoma jest najwa\u017cniejsza i absolutnie kluczowa, troch\u0119 wiec szkoda, \u017ce Mawilowi nie do ko\u0144ca uda\u0142o si\u0119 mnie przekona\u0107. Kiedy w dramatycznym finale dochodzi do wyznania, do kt\u00f3rego dochodzi (no spoilers), to rozumia\u0142em t\u0119 scen\u0119 na poziomie intelektualnym, ale na emocjonalnym ju\u017c nie do ko\u0144ca. Wydaje mi si\u0119, i\u017c problem mo\u017ce tkwi\u0107 w fakcie, \u017ce cho\u0107 „Kinderland” to pot\u0119\u017cna powie\u015b\u0107 graficzna, rozgrywaj\u0105ca si\u0119 na przestrzeni kilku miesi\u0119cy, to Mawil wykorzystuje t\u0119 przestrze\u0144, by bardzo dok\u0142adnie opisa\u0107 poszczeg\u00f3lne wydarzenia. Kilka najwa\u017cniejszych moment\u00f3w, dni, motyw\u00f3w, wypad\u00f3w… Przez to, nawet na ostatnich stronach, mia\u0142em wra\u017cenie, \u017ce ta znajomo\u015b\u0107 jest anegdotyczna, a ch\u0142opaki dopiero co si\u0119 poznali. Wi\u0119c trudno mi by\u0142o kupi\u0107 rozgrywaj\u0105cy si\u0119 w niej dramat.<\/p>\n

To co kupuj\u0119 w pe\u0142ni, to wyidealizowany obraz tego okresu w \u017cyciu ka\u017cdego cz\u0142owieka, kiedy wszystko jest najitensywniejsze i najwa\u017cniejsze. Przy czym Mawil jest zbyt m\u0105dry by po prostu idealizowa\u0107. Owszem, ogl\u0105dane z perspektywy Mirco wydarzenia s\u0105 mega wa\u017cne, ale ju\u017c widziane z perspektywy narratora i czytelnika, s\u0105 po prostu zwyk\u0142ymi wydarzeniami w \u017cyciu dorastaj\u0105cego ch\u0142opca. W \u017cyciu ch\u0142opak\u00f3w nie dziej\u0105 si\u0119 w sumie \u017cadne wielkie sprawy, ale Mawil przedstawia ich codzienno\u015b\u0107 z tak\u0105 pasj\u0105, \u017ce czu\u0142em, jak wa\u017cne s\u0105 te dni dla jego bohater\u00f3w. Wag\u0119 podbija zreszt\u0105 wielka polityka rozgrywaj\u0105ca si\u0119 w tle, podsuwana czytelnikowi z wielkim wyczuciem i zupe\u0142nie na marginesie. Mawil m\u00f3wi wyra\u017anie, w jakim okresie dziejowym to wszystko si\u0119 dzieje i nie czaruje, \u017ce upadek komunizmu nie by\u0142 wa\u017cny. Ale jednocze\u015bnie zdaje sobie spraw\u0119, \u017ce dla jego bohater\u00f3w te wydarzenia wcale nie by\u0142y w centrum. \u017be zwyk\u0142y turniej w ping-ponga by\u0142 wa\u017cniejszy ni\u017c jakie\u015b tam upadaj\u0105ce mury. O ile wi\u0119c nie do ko\u0144ca kupi\u0142em ko\u0144cow\u0105 dram\u0119 w przyja\u017ani, w 100 procentach kupuj\u0119 dram\u0119 wielkiej historii wkraczaj\u0105cej w zwyk\u0142e \u017cycia i krzy\u017cuj\u0105cej wszystkie plany. Nawet je\u017celi by\u0142y to plany najb\u0142ahsze z mo\u017cliwych.<\/p>\n

Czy jest to najlepszy komiks Mawila? Ci\u0119\u017cko powiedzie\u0107. Na pewno najambitniejszy. O ile w moim ukochanym „Mo\u017cemy zosta\u0107 przyjaci\u00f3\u0142mi” Mawil „tylko” chwyta\u0142 obyczajowe scenki (ale jak chwyta\u0142!), tutaj buduje ca\u0142a dramaturgi\u0119, rozwija postaci, balansuje prywatnym i publicznym tak, by to drugie nigdy nie przy\u0107mi\u0142o pierwszego. I pod wzgl\u0119dem konstrukcji i ambicji jest to album wybitny, lektura obowi\u0105zkowa zw\u0142aszcza w kraju tak bliskim Niemcom z tak podobnymi do NRD-owskich do\u015bwiadczeniami. Do tego narysowany t\u0105 cudown\u0105 Mawilow\u0105 kresk\u0105, zupe\u0142nie cartoonow\u0105, ale \u015bwietnie chwytaj\u0105c\u0105 realia, czytelnie komunikuj\u0105c\u0105 emocje etc. Pod wzgl\u0119dem emo jednak bardziej chwyci\u0142o mnie „Mo\u017cemy zosta\u0107 przyjaci\u00f3\u0142mi”. Mawil dawa\u0142 sobie tu mniej czasu na budowanie relacji mi\u0119dzy bohaterami, a i tak prze\u017cywane przez nich dramy na poziomie emocjonalnym mia\u0142y wi\u0119ksz\u0105 si\u0142\u0119 ra\u017cenia. Ale mo\u017ce to tylko ja.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

\"\"

dav<\/p><\/div>\n

\"\"<\/p>\n

„Kinderland” Mawil, t\u0142um. G. Janusz, wyd. Kultura Gniewu<\/p>\n

(tomek pstr\u0105gowski)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

„Kinderland” Mawila mo\u017ce si\u0119 pochwali\u0107 najlepszym meczem w ping-ponga w historii komiksu. A przynajmniej w tej jego cz\u0119\u015bci, kt\u00f3r\u0105 czyta\u0142em. Gdyby Gigi urodzi\u0142 si\u0119 w NRD, tak w\u0142a\u015bnie wygl\u0105da\u0142yby jego wyczyny. Zreszt\u0105 sami zobaczcie (plus moje serdelkowate paluchu trzymaj\u0105ce strony).<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[],"class_list":["post-3175","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-tomka-pisanie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/niezatapialni.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3175","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/niezatapialni.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/niezatapialni.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/niezatapialni.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/niezatapialni.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3175"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/niezatapialni.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3175\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3179,"href":"https:\/\/niezatapialni.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3175\/revisions\/3179"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/niezatapialni.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3175"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/niezatapialni.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3175"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/niezatapialni.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3175"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}