{"id":2593,"date":"2017-10-02T13:20:27","date_gmt":"2017-10-02T13:20:27","guid":{"rendered":"https:\/\/niezatapialni.com\/?p=2593"},"modified":"2017-10-02T13:20:45","modified_gmt":"2017-10-02T13:20:45","slug":"2593","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/niezatapialni.com\/?p=2593","title":{"rendered":"Tomasz czyta: „Czarny m\u0142ot” i „Maniak mi\u0142o\u015bci”"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/p>\n

Je\u017celi szukacie dobrego, prze\u0142amuj\u0105cego schematy, komiksu superbohaterskiego \u201eCzarny m\u0142ot\u201d<\/strong> jest pozycj\u0105 dla Was.<\/p>\n

<\/p>\n

Si\u0142\u0105 sprawcz\u0105 stoj\u0105c\u0105 za t\u0105 seri\u0105 jest Kanadyjczyk Jeff Lemire, cz\u0142owiek znany w Polsce z melancholijnych \u201eOpowie\u015bci z Hrabstwa Essex\u201d. W tamtym komiksie – do kt\u00f3rego lektury gor\u0105co zach\u0119cam, bo swego czasu straszliwie si\u0119 nim zachwyca\u0142em – Lemire odmalowywa\u0142 pejza\u017c kanadyjskiej prowincji. Dzia\u0142o si\u0119 w \u201eOpowie\u015bciach\u201d niewiele, ale bardzo taktowanie i poruszaj\u0105co. Zwykli ludzie prze\u017cywali zwyk\u0142e dramaty, a \u017cycie toczy\u0142o si\u0119 swoimi popieprzonymi \u015bcie\u017ckami. Ot, kawa\u0142 \u015bwietnego obyczajowego komiksu o ma\u0142ych sprawach, kt\u00f3rego akcja dzieje si\u0119 w ciekawych (z naszego punktu widzenia) lokacjach.<\/p>\n

\"\"Co ciekawe, gdy po sukcesie \u201eOpowie\u015bci\u201d Lemire zacz\u0105\u0142 pisa\u0107 dla DC i Marvela, nie straci\u0142 swojego stylu. I \u201eCzarny m\u0142ot\u201d jest wypadkow\u0105 dw\u00f3ch czynnik\u00f3w – mi\u0142o\u015bci do superbohater\u00f3w i uwa\u017cno\u015bci na ludzkie losy. Album opowiada o wymy\u015blonej przez Lemire\u2019a dru\u017cynie nadludzi, z kt\u00f3rych wi\u0119kszo\u015b\u0107 w do\u015b\u0107 jawny spos\u00f3b inspirowana jest bohaterami znanymi od dawna: Golden Gail ma w sobie co\u015b z Miraclemana, Barbalien to wypisz wymaluj Martian Manhunter, Abraham Slam dzieli sw\u00f3j origin story z Kapitanem Ameryk\u0105, a ukochany Madame Dragonfly to tak jakby Swamp Thing. Rzecz w tym, \u017ce ta banda indywidu\u00f3w z nieznanych powod\u00f3w zosta\u0142a uwi\u0119ziona w nieznanym sobie \u015bwiecie, na nudnej farmie. I od 10 lat, nie mog\u0105c si\u0119 wydosta\u0107, wiod\u0105 zwyk\u0142e \u017cycia prowincjonalnych farmer\u00f3w. Golden Gail, jako \u017ce jest uwi\u0119ziona w ciele 9-latki, wci\u0105\u017c chodzi do szko\u0142y. Abraham Slam romansuje z miejscow\u0105 kelnerk\u0105, Dragonfly wspomina swojego ukochanego etc.<\/p>\n

\"\"P\u00f3ki co superbohaterstwo dzieje si\u0119 tylko w retrospekcjach, za\u015b na planie wsp\u00f3\u0142czesnym mamy dobrze napisan\u0105 opowie\u015b\u0107 obyczajow\u0105, traktuj\u0105c\u0105 o przekonuj\u0105cych bohaterach i ich codziennych troskach. Mnie to rusza, zw\u0142aszcza, \u017ce Lemire potrafi lepi\u0107 naprawd\u0119 rozczulaj\u0105ce, ma\u0142e dramaty i wida\u0107 to na niemal ka\u017cdej postaci (poza Gail, kt\u00f3rej brakuje g\u0142\u0119bi, wi\u0119c w k\u00f3\u0142ko kr\u0119ci si\u0119 wok\u00f3\u0142 jednego tematu, jakby nic innego si\u0119 w jej \u017cyciu przez te 10 lat wi\u0119zienia nie wydarzy\u0142o). Na szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119 zas\u0142uguje Abraham Slam romansuj\u0105cy na emeryturze, bo temat dojrza\u0142ej mi\u0142o\u015bci to w popkulturze rzadko\u015b\u0107, a dobrze poprowadzony temat dojrza\u0142ej mi\u0142o\u015bci nie zdarza si\u0119 prawie nigdy.<\/p>\n

Kreska Deana Ormstona \u015bwietnie oddaje zwyczajno\u015b\u0107 postaci, a fakt, i\u017c rysownik w trakcie prac nad komiksem przeszed\u0142 wylew i rekonwalescencj\u0119, sprawia \u017ce patrzy si\u0119 na te kadry z jeszcze wi\u0119kszym szacunkiem. Doskonale poradzili sobie te\u017c kolory\u015bci, ale to akurat oczywista oczywisto\u015b\u0107, bo jednym z nich by\u0142 Dave Stewart, cz\u0142owiek-legenda, zas\u0142uguj\u0105cy na wieczny szacun. Fajnie te\u017c, \u017ce Lemire odtwarza ca\u0142\u0105 t\u0119 superbohatersk\u0105 otoczk\u0119, kojarzon\u0105 ze starymi komiksami – s\u0105 i \u017ale brzmi\u0105ce monologi, jest specyficzna paleta barw, s\u0105 karty z postaciami i tak dalej. Widz\u0105c z jak szczer\u0105 sympati\u0105 scenarzysta traktuje swoje postaci, trudno si\u0119 ni\u0105 nie zarazi\u0107. I nie zwi\u0105za\u0107 jeszcze mocniej z \u201eCzarnym m\u0142otem\u201d.<\/p>\n

Bra\u0142em do r\u0105k, nie spodziewaj\u0105c si\u0119 abolutnie niczego. Teraz niecierpliwie czekam na drugi tom.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Fabu\u0142a „Maniaka mi\u0142o\u015bci” Korena Shadmiego<\/strong> streszcza si\u0119 w sumie w podtytule: \u201eWyznania Seryjnego Randkowicza\u201d (nie pytajcie, czemu Seryjny Randkowicz zapisany zosta\u0142 od wielkich liter, sam tego nie rozumiem i podejrzewam, \u017ce nie ma to wielkiego sensu). No wi\u0119c jest to komiks o neurotycznym nowojorczyku w okolicach trzydziestki, kt\u00f3ry dochodzi do wniosku, \u017ce jego \u017cycie si\u0119 ko\u0144czy i nie chce by\u0107 samotny, zapisuje si\u0119 wi\u0119c na Tindera i zaczyna randkowa\u0107 z przypadkowymi kobietami. Z pocz\u0105tku idzie mu pokracznie, ale z czasem zmienia si\u0119 w pierwszej wody ruchacza, uwodz\u0105cego dziewczyny na poprawnie zredagowane SMS-y pozbawione emotek (w komiksie pada sugestia, \u017ce to wystarczy, by by\u0107 bogiem Tindera).<\/p>\n

Nie jest do ko\u0144ca jasne, czy to opowie\u015b\u0107 autobiograficzna. Shadmi rzuca kilka wskaz\u00f3wek, \u017ce tak (bohater jest do niego podobny, wszyscy nazywaj\u0105 go K. i cho\u0107 nie jest rysownikiem, to animacja nie jest przecie\u017c bardzo od rysunku odleg\u0142a), ale z drugiej strony wszystko to uk\u0142ada si\u0119 w tak stereotypow\u0105 fabu\u0142\u0119, \u017ce trudno nie odbiera\u0107 jej fikcyjnie – tym bardziej, \u017ce w samym komiksie znajduj\u0105 si\u0119 nawi\u0105zania chocia\u017cby do \u201eZwrotnika Raka\u201d czy tw\u00f3rczo\u015bci Roberta Crumba. W ka\u017cdym razie napi\u0119cie pomi\u0119dzy prawd\u0105 i fikcj\u0105 nie jest tematem \u201eManiaka mi\u0142o\u015bci\u201d – Shadmi mia\u0142 raczej ambicj\u0119 narysowania klasycznego komediodramatu obyczajowego o randkowaniu, seksie i samotno\u015bci w erze cyfrowych znajomo\u015bci. Wysz\u0142o mu to nie\u017ale: bywa zabawnie, bywa prawdziwie, bywa do b\u00f3lu przewidywalnie (rozmowy K. z psychoterapeutk\u0105), bywa zaskakuj\u0105co seksownie, bo cho\u0107 nie jest to pornol, to sceny erotyczne narysowane s\u0105 na tyle sprawnie i jest ich na tyle du\u017co, \u017ce robi\u0105 robot\u0119.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Jedyne moje zastrze\u017cenie jest takie, \u017ce \u201eManiak mi\u0142o\u015bci\u201d zdaje si\u0119 celowo plasowa\u0107 w \u015brodku stawki. Tak, jakby Shadmiemu nie zale\u017ca\u0142o na powiedzeniu czego\u015b nowego i oryginalnego, a zaspokaja\u0142a go rola mniej utalentowanego epigona Woody\u2019ego Allena, Roberta Crumba, Chestera Browna i Adriana Tomine. To album, kt\u00f3ry daje du\u017co czytelniczej satysfakcji, albo idzie po bezpiecznych, wydeptanych \u015bcie\u017ckach, ani na moment z nich nie zbaczaj\u0105c. Nie znajdziecie tu \u017cadnej szar\u017cy na prawd\u0119 o wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci, \u017cadnych ciekawszych zabieg\u00f3w formalnych, \u017cadnych odwa\u017cniejszych scen porno ani daj\u0105cych do my\u015blenia dowcip\u00f3w. Wszystko jest tu bezpieczne, pomy\u015blane pod konserwatywnego czytelnika – nawet nie dlatego, \u017ce sceny porno zawsze w odpowiednim momencie wyhamowuj\u0105, ale dlatego, \u017ce fabu\u0142a skonstruowana jest tak schematycznie, \u017ce nawet przewidywalny, pocieszny happy end, tylko pozornie pozostawia odbiorc\u0119 w zawieszeniu.<\/p>\n

Czy to \u017ale? Nie. \u201eManiaka mi\u0142o\u015bci\u201d czyta si\u0119 bardzo dobrze, a ta odrobina pikantniejszej erotyka dobrze robi obyczajowym stereotypom, na kt\u00f3rych opiera si\u0119 scenariusz. Nie spodziewajcie si\u0119 jednak komiksu, kt\u00f3ry wstrz\u0105\u015bnie waszym \u015bwiatem.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Je\u017celi szukacie dobrego, prze\u0142amuj\u0105cego schematy, komiksu superbohaterskiego \u201eCzarny m\u0142ot\u201d jest pozycj\u0105 dla Was.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[7],"tags":[137,138,106,23,136,56,73,139,31],"class_list":["post-2593","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-tomka-pisanie","tag-black-hammer","tag-czarny-mlot","tag-egmont","tag-komiks","tag-maniak-milosci","tag-recenzja","tag-superbohaterowie","tag-timof","tag-tomasz-czyta"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/niezatapialni.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2593","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/niezatapialni.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/niezatapialni.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/niezatapialni.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/niezatapialni.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2593"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/niezatapialni.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2593\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2602,"href":"https:\/\/niezatapialni.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2593\/revisions\/2602"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/niezatapialni.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2593"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/niezatapialni.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2593"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/niezatapialni.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2593"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}