{"id":2416,"date":"2017-08-19T10:00:15","date_gmt":"2017-08-19T10:00:15","guid":{"rendered":"https:\/\/niezatapialni.com\/?p=2416"},"modified":"2018-09-12T07:05:20","modified_gmt":"2018-09-12T07:05:20","slug":"hyrule-czyli-zachwyt","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/niezatapialni.com\/?p=2416","title":{"rendered":"Hyrule znaczy zachwyt"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

Je\u017celi za kilka lat b\u0119d\u0119 wspomina\u0142 tegoroczn\u0105 Zeld\u0119, jako najlepsz\u0105 piaskownic\u0119, w jak\u0105 kiedykolwiek gra\u0142em, to dzi\u0119ki tej chwili, gdy po raz pierwszy ujrza\u0142em Farosha.<\/p>\n

<\/p>\n

Przedziera\u0142em si\u0119 w\u0142a\u015bnie przez g\u00f3ry w okolicach wielkiego mostu nad Hyli\u0105. Wiedzia\u0142em, \u017ce chroni\u0105 go pot\u0119\u017cni wrogowie, a m\u00f3j Link wci\u0105\u017c mia\u0142 ledwie kilka serduszek zdrowia i najprostsze miecze. Wybra\u0142em wi\u0119c – jak wiele razy wcze\u015bniej – drog\u0119 na prze\u0142aj. \u017bmudn\u0105 piesz\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119 po okolicznych wzniesieniach, polegaj\u0105c\u0105 na bezmy\u015blnym trzymaniu sprintu. \u015acie\u017cka prowadzi\u0142a zygzakiem, po\u015br\u00f3d wzg\u00f3rz i lask\u00f3w. Sz\u0142a noc. M\u017cy\u0142o. Raz po raz traci\u0142em z oczu zar\u00f3wno most, jak i rzek\u0119 i nie by\u0142em nawet pewien, czy zmierzam w dobrymi kierunku. I wtedy, w okolicach p\u00f3\u0142nocy, wybieg\u0142em zza kolejnego szczytu wprost na pla\u017c\u0119. Na horyzoncie majaczy\u0142 most, a pod nim prze\u015blizgiwa\u0142 si\u0119 Farosh. Ogromny, majestatyczny smok. Mieni\u0105cy si\u0119 z\u0142otem i wy\u0142adowaniami elektrycznymi. Spektakularny i milcz\u0105cy. Nie jeden z tych europejskich jaszczur\u00f3w, ale dalekowschodni w\u0105\u017c. Oczywi\u015bcie, \u017ce widzia\u0142em wcze\u015bniej smoki w grach wideo. Kilka nawet zabi\u0142em. Z innymi paktowa\u0142em. Niekt\u00f3re polubi\u0142em. Ale \u017caden nie zrobi\u0142 na mnie takiego wra\u017cenia, jak ten \u0142agodny gigant poruszaj\u0105cy si\u0119 sinusoidalnym ruchem nad spokojn\u0105 powierzchni\u0105 wody. Prze\u015blizguj\u0105cy si\u0119 pod prastarym mostem. Skrz\u0105cy si\u0119 elektryczno\u015bci\u0105 w nocnej m\u017cawce. Zjawiskowy.<\/p>\n

Albo tej chwili, gdy ujrza\u0142em spadaj\u0105c\u0105 gwiazd\u0119. Jak zwykle robi\u0142em co\u015b innego – najlepsze rzeczy w Zeldzie zawsze dziej\u0105 si\u0119, gdy ty akurat robisz co\u015b innego. Wspina\u0142em si\u0119 na wie\u017c\u0119, by odkry\u0107 map\u0119 okolicy. By\u0142em poobijany i kiepsko uzbrojony – dzikie Hyrule ma nad Linkiem przewag\u0119 i nigdy nie pozwala mu zapomnie\u0107 o tym, jak ma\u0142y i bezbronny jest. Z pocz\u0105tku my\u015bla\u0142em, \u017ce to niewinna animacja nieba. Jeden z tych nic nie znacz\u0105cych ozdobnik\u00f3w, kt\u00f3rych pe\u0142no w sandboxach, a kt\u00f3re maj\u0105 budowa\u0107 iluzj\u0119 \u017cycia. Ale w Zeldzie spadaj\u0105ca gwiazda jest spadaj\u0105c\u0105 gwiazd\u0105. Moja uderzy\u0142a u st\u00f3p stromych, rozgrzanych g\u00f3r okalaj\u0105cych jezioro Goronbi. Kilkana\u015bcie minut drogi od miejsca, w kt\u00f3rym si\u0119 znajdowa\u0142em. To nie by\u0142a prosta decyzja. Dotarcie do wie\u017cy wymaga\u0142o wiele wysi\u0142ku. Porzucenie wspinaczki i pogo\u0144 za\u2026 spadaj\u0105c\u0105 gwiazd\u0105\u2026 by\u0142a nielogiczna i niekorzystna. Zosta\u0142em na wie\u017cy. Wspina\u0142em si\u0119 dalej. Dopiero ze szczytu pofrun\u0105\u0142em w kierunku gwiazdy. Za p\u00f3\u017ano. Nigdy nie odnalaz\u0142em miejsca uderzenia. Nie wiem wi\u0119c, co ze sob\u0105 nios\u0142a. Wiem tylko, \u017ce przecinaj\u0105c nocne niebo nad Hyrule, wygl\u0105da\u0142a tak, jak powinny wygl\u0105da\u0107 spadaj\u0105ce gwiazdy – jak spe\u0142nione marzenie.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Albo tej chwili, gdy przedar\u0142em si\u0119 przez Zagubiony Las – mroczn\u0105, pe\u0142n\u0105 zdradzieckich mgie\u0142 puszcz\u0119, chroni\u0105c\u0105 miasto Korok\u00f3w. Trafi\u0142em do niego zupe\u0142nie przypadkowo. Pokona\u0142em kolejn\u0105 Bosk\u0105 Besti\u0119 i, jak zawsze po sko\u0144czonym que\u015bcie, zastanawia\u0142em si\u0119, co dalej. Ruszy\u0142em na zach\u00f3d tylko dlatego, \u017ce znajdowa\u0142a si\u0119 tam du\u017ca czarna plama, nieodkrytego kawa\u0142ka mapy. Zdoby\u0142em okoliczn\u0105 wie\u017c\u0119 i sfrun\u0105\u0142em z niej mi\u0119dzy drzewa. Ale na ziemi puszcza przywita\u0142a mnie wykrzywionymi w przera\u017caj\u0105cych grymasach drzewiskami i ognikami majacz\u0105cymi w g\u0119stej mgle. Mog\u0142em odpu\u015bci\u0107. Ani w Puszczy, ani w mie\u015bcie Korok\u00f3w nie by\u0142o wtedy nic, co by mnie zainteresowa\u0142o. Ale pradawny, p\u00f3\u0142\u017cywy las hipnotyzowa\u0142. Nie pozwala\u0142 odwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 do siebie plecami. Wymy\u015bli\u0142em wi\u0119c spos\u00f3b na pokonanie mg\u0142y, przedar\u0142em si\u0119 przez Zagubiony Las, dotar\u0142em do miasta Korok\u00f3w, porozmawia\u0142em z prastarym drzewem, przypomnia\u0142em sobie kolejny kawa\u0142ek przesz\u0142o\u015bci, raz jeszcze ujrza\u0142em Zeld\u0119 i zdoby\u0142em magiczny miecz. Bo takie rzeczy dziej\u0105 si\u0119 w Hyrule.<\/p>\n

Albo tej chwili, gdy nad wysp\u0105 Eventide rozp\u0119ta\u0142a si\u0119 burza, jakiej \u015bwiat nie widzia\u0142. Trafi\u0142em tam przez przypadek. Oczywi\u015bcie. Szwenda\u0142em si\u0119 akurat po pla\u017cach, gdy kto\u015b mi powiedzia\u0142, \u017ce mo\u017cna si\u0119 tam dosta\u0107 tylko drog\u0105 powietrzn\u0105. \u201eCzy\u017cby?\u201d pomy\u015bla\u0142em, znalaz\u0142em tratw\u0119 i ruszy\u0142em przez morze. Podr\u00f3\u017c wymaga\u0142a nieco wysi\u0142ku i kilku unik\u00f3w, ale ostatecznie postawi\u0142em stop\u0119 na po\u0142udniowej pla\u017cy wyspy. I w tym w\u0142a\u015bnie momencie straci\u0142em ca\u0142y dobytek, zbroj\u0119 i bro\u0144. Bo musicie wiedzie\u0107, \u017ce ca\u0142a Eventide to wyspa-zagadka, zmieniaj\u0105ca na chwil\u0119 Zeld\u0119 w gr\u0119 survivalow\u0105. Bezbronny, p\u00f3\u0142nagi Link musi si\u0119 przekrada\u0107 obok wrog\u00f3w, gotowa\u0107 sobie posi\u0142ki i kry\u0107 przed burzami, a gdy ju\u017c dochodzi do walki, towarzyszy jej \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce ka\u017cdy cios mo\u017ce si\u0119 sko\u0144czy\u0107 \u015bmierci\u0105 i wygnaniem z wyspy. Kiedy wi\u0119c, po dobrych 40 minutach \u017cmudnego pokonywania przeciwno\u015bci, nad moj\u0105 g\u0142ow\u0105 rozszala\u0142a si\u0119 burza z piorunami, a wok\u00f3\u0142 mnie pocz\u0119\u0142a elektryzowa\u0107 si\u0119 trawa, wiedzia\u0142em, \u017ce najwa\u017cniejsze jest przetrwanie. Wyrzuci\u0142em wszelkie zdobyczne uzbrojenie i skry\u0142em si\u0119 pod ska\u0142\u0105, by przez kilka minut obserwowa\u0107, jak porzucone miecze i tarcze \u015bci\u0105gaj\u0105 na siebie pioruny. Patrzy\u0142em na roz\u015bwietlane b\u0142yskami niebo; na rozchodz\u0105ce si\u0119 po trawie wy\u0142adowania elektryczne; na uciekaj\u0105ce przed \u017cywio\u0142em zwierz\u0119ta; na targane wichrem drzewa; na deszcz. I nie nudzi\u0142em si\u0119 ani przez chwil\u0119.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Albo tej chwili, gdy na ko\u0144cu mapy – zwiedzanym zupe\u0142nie przez przypadek, bo \u017caden quest mnie tam nie wys\u0142a\u0142 – odkry\u0142em staro\u017cytny labirynt, wielko\u015bci piramidy, wszed\u0142em wi\u0119c na jego \u015bciany i z g\u00f3ry rozszyfrowa\u0142em, jak dosta\u0107 si\u0119 do centrum.<\/p>\n

Albo tej chwili, gdy na dnie kanionu – zwiedzanego, bo \u201eby\u0142o po drodze\u201d – natrafi\u0142em na staro\u017cytn\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0119, a w niej sta\u0142 najwi\u0119kszy pos\u0105g bogini Hylii na ca\u0142ym Hyrule, strze\u017cony przez zast\u0119p mechanicznych Stra\u017cnik\u00f3w, kt\u00f3rych nie uda\u0142o mi si\u0119 pokona\u0107 lub oszuka\u0107, bo zn\u00f3w nie mia\u0142em przy sobie sensownej broni.<\/p>\n

Albo tej chwili, gdy po\u015br\u00f3d mro\u017anych szczyt\u00f3w – zwiedzanych, bo kto\u015b mi powiedzia\u0142, \u017ce mo\u017cna si\u0119 tam nauczy\u0107 surfowa\u0107 na tarczy – odkry\u0142em gor\u0105ce \u017ar\u00f3d\u0142a, wszed\u0142em do nich, zdj\u0105\u0142em zbroj\u0119 i przez kilka minut po prostu dryfowa\u0142em w paruj\u0105cej wodzie, czekaj\u0105c a\u017c k\u0105piel wyleczy me rany.<\/p>\n

Albo tej chwili, gdy uje\u017cd\u017caj\u0105c pustynn\u0105 fok\u0119, zaatakowa\u0142 mnie p\u00f3\u0142 czerw, p\u00f3\u0142 rekin-m\u0142ot i stoczy\u0142em z nim d\u0142ug\u0105, trudn\u0105 walk\u0119, zako\u0144czon\u0105 bolesnym zwyci\u0119stwem.<\/p>\n

Zelda nie jest gr\u0105 idealn\u0105 i wiele rzeczy mo\u017cna by w niej poprawi\u0107. System walki jest daleko niewystarczaj\u0105cy, a samej walki jest w grze zbyt du\u017co. Rozpadaj\u0105ce si\u0119 uzbrojenie sprawia, \u017ce nawet rozwini\u0119ty Link walczy zazwyczaj jakim\u015b zardzewia\u0142ym mieczykiem czy podpalon\u0105 ga\u0142\u0119zi\u0105. A wieczny deficyt strza\u0142 zbyt cz\u0119sto zmienia przygod\u0119 w opowie\u015b\u0107 o rozpaczliwych poszukiwaniach czegokolwiek, co mo\u017cna by wystrzeli\u0107 z \u0142uku. Fabu\u0142y jest zbyt ma\u0142o i niemal wszystkie postaci to prostackie uciele\u015bnienia ba\u015bniowych stereotyp\u00f3w (poza Zeld\u0105, Zelda jest wspania\u0142a).<\/p>\n