Na nowe systemy, ogłoszenie świeżych tytułów, weekendy, premiery filmów, gier, książek, na spotkania z przyjaciółmi, na pocztę (bo przecież codziennie można sobie zrobić mini święta za sprawą przesyłki – szczególnie z Chin), na jedzenie, timer w grach z mikrotransakcjami, moment kiedy mikrofalówka w końcu odliczy do zera, urlop, gotującą się wodę, na to kiedy w końcu przyjdzie nasza szansa, na to, by chłopak/dziewczyna przyszli już do domu, bo chcemy opowiedzieć im o swoim dniu, wypróżnienie, cooldown zdolności w MMO, na to kiedy w końcu Peter Molyneux znowu wystawi głowę, na trochę czasu dla siebie, by w końcu móc zrobić to, o czym tak długo już przecież myślimy, a nawet i na odcinki podcastów. Niektórych. Na przykład takich Niezatapialnych.

Stąd słychać już od rana odbijające się echem “DZIE?!”, które to powoduje nasze przyodziewanie się w błyszczące stroje z lajkry. Każdy w innym kolorze, wszystkie z innym symbolem. Prędko przybywamy więc do centrali, gdzie słychać już alarm i szybko stajemy przed hologramem Pavela. Jego donośny tenor trzęsie ścianami naszej tajnej kryjówki, kiedy tłumaczy nam na czym polegać będą dzisiaj nasze zadania. Przy światłach zakrzywionych gwiazd i przy hiperprędkości nagrywamy więc dla Was kolejny odcinek podcastu. Przy publikacji zwołuje się na naszą cześć paradę, a świętowanie trwa jeszcze przez kolejne kilka dni. Wracamy więc potem w wymiętych strojach z plamami po kokainie i szampanie i wkrótce zasypiamy też snem sprawiedliwych. Po to, by za kilka godzin znowu obudziło nas donośne “DZIE?!”. Ale czego nie robi się, by świat był lepszy.

W tym odcinku wyjątkowo usłyszeć możecie Tomasza Pstrągowskiego oraz Igę Ewę Smoleńską. Mówimy o Call of Duty, Resident Evil VII, Fire Emblem, Battlefieldzie 1, projekcie LUJIZJANA, oczywiście o Switchu i trochę o hipotetycznych sytuacjach rodem z science fiction. Czyli jak zwykle. Zapraszamy do audio-lektury.

Pomimo tego, co może Wam się wydawać, ja IGA EWA SMOLEŃSKA lubię składać sobie nowe PC. Nie robię tego co prawda często, jednak odświeżam sprzęt co kilka lat. Potem przez moment pamiętam, że mam spoko pieca w domu, a potem okazuje się nagle, że nic nie chce działać dobrze wyżej niż MEDIUM. Tak więc początek roku znajduje mnie z ręką w nocniku. Za rogiem jest Switch, powoli decyduje się na elementy do nowego PC, a tu pyk kupka wstydu już ma z metr pięćdziesiąt (czyli niewiele mniej niż ja sama mierzę), a dodatkowo wykupiłam ostatnio prawie całą wishliste Steama. I jak tutaj funkcjonować. Nie dość, że wciąż mam wrażenie, że za mało robię w życiu, to teraz stresuje mnie jeszcze nawet fakt, że nie daje rady w czasie wolnym.

Ale jakoś to będzie, wszak mam przed sobą najpewniej nieco czasu bez obowiązków żadnych, więc będzie i czas posiedzieć na gaciach przed TV / monitorem / handheldem i chociaż kilka tytułów nadrobić. Bo podobno “powinnam patrzeć na dobre strony” i “robić to co lubię”. Skoro jestem już w wartkim strumieniu myśli polecę Wam również LET IT DIE. Grasshopper zawsze na propsie, a giereczka wciąga niesamowicie. I jest darmowa. Czym prędzej powinniście więc po nią sięgnąć. Powiem Wam jeszcze, skoro wciąż czytacie to co piszę, iż poczytałam sobie ostatnio o ptaku, który podczas migracji leci non stop z Alaski do Nowej Zelandii (non stop. bez przerw), spalając po drodze część mięśni i układu pokarmowego. Tak więc, tego…

Tak więc prezentuję Wam z dumą kolejny odcinek podcastu niezatapialni i zapraszam do audio lektury.

p.s. Dominik wysłał mi ten REWELACYJNY tekst, który polecam dalej. Niech szeroki będzie jego zasięg! TUTAJ JEST TEXT.

Hej!

W końcu udało nam się zebrać, by w przemiłym gronie, w którym zamieszał się również zdrajca, co nóż w plecy wbija bez mrugnięcia okiem (tak Tomek, patrzę na Ciebie), w celu podsumowania roku. A co to był za rok! Była w lutym zbiórka, gdzie pokazaliście nam, iż jesteśmy w istocie potrzebni! Dzięki Wam wszak istniejemy i jesteśmy w stanie wciąż dostarczać Wam kolejnych odcinków ulubionego podcastu Internetu, o którym niektórzy jeszcze po prostu nie słyszeli, lub nie nauczyli się języka polskiego. W 2016 ukazały się również w końcu gry, za którymi tęskno nam było przez ostatni czas po premierze nowej generacji. W końcu ukazaliśmy swoje szlachetne ryje w różnych filmikach, podzieliliśmy się z Wami wieloma przemyśleniami, a i odbył się przecież ślub z Waszym, moi drodzy, udziałem.

Kategorie powracają, więc wciąż raczymy Was standardem znanym chociażby z zeszłego roku. Dodatkowo wymyśliliśmy kilka innych kategorii, których możecie spodziewać się za rok. Lub nie. Bo w końcu jesteśmy szaleni.

Najlepsza gra roku
Największe rozczarowanie roku
Wydarzenie roku
Nieczysta zagrywka roku
Najlepszy film roku
Najlepsza gra z 2015 roku w 2016 roku
Najlepszy fun
Najlepszy fan
Najlepsza gra 7/10

W każdym razie pozwolę sobie na takie coś:

Zachęcam do zapoznania się z odcinkiem i wyrażenia swoich opinii w komentarzach. A na koniec:

OSTATNI W TYM ROKU!!!!

ha ha ha!

Powinniście widzieć Wasze miny! ha ha ha… oooo… ok.

To ostatni odcinek tego roku – to fakt. Wiele rzeczy jest już ostatnich tego roku. Odcinków podcastów również. I artykułów. I spotkań. I jedzenia – no okay, jedzenia pewnie nie, bo przez kolejne dwa dni zakładam, że jednak będziecie coś jeść. W każdym razie jest to okres nostalgii. Patrzenia wstecz na wydarzenia minionego roku. A tak wiele się zdarzyło. Była premiera No Man’s Sky, jest z nami Doom, wyszło Stardew Valley, czapki VR stało się rzeczywistymi produktami konsumenckimi. Pewnie to dobry moment na podsumowania. Na przykład pewnie spoko by było dać taką listę top dziesięciu gier tego roku. Bo ludzie kochają listy.

Ale nie.

NIE NIE NIE!

Zawsze płyniemy wbrew nurtowi – za to przecież nas kochacie.

Stąd przygotowaliśmy dla Was jeszcze jeden odcinek w tym roku. Odcinek o tematach giereczkowych. A w nim tyle dziwów! Sami zresztą zobaczcię.

Ostrzegam tylko iż od 5 DO 14 MINUTY usłyszeć możecie mini spoilery FF XV. Ja osobiście tego za spoilery nie uważam, ale wiem że inni myśleć mogą inaczej. Czujcie się więc ostrzeżeni. A na koniec jeszcze gif, o którym mówimy w odcinku. BAM!

Do zobaczenia w 2017 roku!

Jeśli się nie domyśliliście, to to we wstępie to jest motyw główny z GWIEZDNYCH WOJEN, O KTÓRYCH MÓWIMY W TYM ODCINKU. (Ilu z Was zgadło, że to ten motyw?)

W każdym razie prócz GWIEZDNYCH WOJEN, mówimy też o innych rzeczach. Związanych z giereczkami. Najpierw trochę wtrącamy o wstecznej kompatybilności, potem Dominik odkrywa zupełnie nową grę coś z szokiem w nazwie. Ponoć jest super fajna i odciągnęła go zupełnie od Final Fantasy. Zahaczamy również o kwestie sprzedawania się nowego Call of Duty, mówimy o Call of Doom, bo podobnie brzmi i zawsze jest spoko porozmawiać o rzeczach, które podobnie brzmią. Dobre słowo na dzisiaj: HOMONIM, tak mi się skojarzyło. Dominik zagrał też trochę w nowego Tormenta, więc tym również się z nami podzieli. Bo z łaciny Dominik oznacza “dobry chłopak” – Dom – dobry; inik – chłopak. Więc takie buty z cholewami, w tym ostatnim normalnym odcinku w tym roku. Potem już tylko rankingi i dyplomy.

Jak zawsze jesteśmy szczerzy, rzetelni i przemawiają przez nas lata praktyki i badań. Więc możecie nam ufać. Bo jak nie nam, to komu?

Jeszcze jeden szczegół mi umknął. Kto dla Was rozmawiał?

Dominik (dobry chłopak – pamiętajcie o tym) Gąska, Tomasz Pstrągowski oraz Iga Ewa Smoleńska.

A CO W TYM ODCINKU PYTACIE???

TOMEK. DOMINIK. IGA EWA.

A O CZYM MÓWIĄ???

O NAGRODACH GIERECZKOWYCH PANA, CO MA TRUDNE NAZWISKO.
O TRAILERACH Z TYCH NAGRÓD.
O FINAL FANTASY XV.
TROCHĘ O PS VR.
O CHLEBIE NIE MÓWILI.
ANI O BUŁKACH.
NIE MÓWILI O TURKANIU NIE MÓWILI O TEŻ O OKRUCHACH, DWORCACH I KEBABIE.
MÓWILI O NUDACH.
O NIEISTOTNYCH RZECZACH, CO NIE POZWALAJĄ ZIMY PRZETRWAĆ.
GRU.

Jest to nowy odcinek i został on nagrany. Nagranie odbyło się, nowy odcinek powstał, no i jest. Nagrywanie miało miejsce w moim mieszkaniu, w którym zazwyczaj nagrywamy, ponieważ nagrywanie gdzie indziej jest skrajnie niewygodne. Odcinek jest nowy i jest sto osiemnasty, ponieważ poprzedni był sto siedemnasty, a następny będzie sto dziewiętnasty (najpewniej). W nagraniu rozmawiamy o grach, siedzimy wokół biurka, mamy włączony laptop i rozstawione mikrofony. Warto też wspomnieć, żeśmy go nagraliśmy wczoraj, tj. 21.11.2016 roku, w poniedziałek, następujący po niedzieli, ale przed wtorkiem, który jest dziś, gdy piszę te słowa. Niniejszym odcinek ten – nagrany i zmontowany – oddaję w Wasze ręce, albowiem cóż lepszego mógłbym z nim zrobić, skoro już go nagraliśmy i jest.

Występują: Mateusz Skutnik, Dominik Gąska, Tomek Pstrągowski

Rozmawiamy o:

A wiecie, czego nie będzie w dzisiejszym opisie? Mojej opinii o Dishonored 2. Chyba pierwszy raz rozpieprzona premiera gry trafiła w sam środek mojego wielkiego, zimnego serca i powiem Wam, że nie jest to miłe uczucie. Byłem gotowy. Moje ciało było gotowe! Ale najgorsze w tym wszystkim nie jest to, że nie mam gry dzisiaj – niecały tydzień po jej premierze. Najgorsze jest to, że nie wiem, czy w ogóle kiedykolwiek będę ją miał. Nie kupię rozpieprzonej gry, a Arkham Knight nauczył nas, że gry nie zawsze bywają naprawiane. W takich czasach przyszło nam żyć i jest to dla mnie cholernie przykre. Bo naprawdę chciałem zagrać w Dishonored 2.

A w odcinku rozmawiamy o:

1. Filmach Arrival (bez spoilerów), Służąca (z lekkim spoilerem) i 13 piętro (bez spoilerów)
2. Pierwszym zwiastunie aktorskiego Ghost in the Shell (spoiler – podoba nam się)
3. Rozpieprzonej premierze Dishonored 2 (niespodzienka!)
4. Nowiutkim, świeżutkim i działającym Tyranny (Dominik recenzuje)

Mówią dla Was Tomek i Domek, Iga wciąż jest na urlopie.